Kun je dat ooit echt zijn?
Daar sta je dan alleen
Vrienden zeggen me je komt er wel doorheen
Sinds je weg ging

Weet ik niet voor de storm
Hou je veilig zo lang als ik leef
Een strijd, twee levens
We staan voor elkaar, niet te breken

Een vlag, twee leeuwen
Met elkaar in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.

Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huis.
Met de hele bevolking zo denkt?
Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,

En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.
Dus aan de kant met de blote handen
En hou het water bij jou vandaan
Laat me weten wat je droomt