Een fiets staat nergens veilig 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde
Die moeten niet 't keurslijf in

Die laat je in de straat of op het plein
Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan alleen

Vrienden zeggen me je gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de muur
En niemand die droog brood eet

Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik ga of sta
Ik heet

Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie '