De grote vraag die blijft altijd
Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't
Land dat zorgt voor iedereen
Geen hond die van een goot weet

Met nasiballen in de duisternis
Ik zal niet rusten tot het westen
Ziet men na afloop nog de resten
Van zo'n cultureel festijn

Omdat we toffe jongens zijn
Men heeft een rookbom onder het jekje
Men toont een spandoek
Met een licht facistisch trekje

Men sloopt een treintje
Gewoon een geintje
En slaat elkander op het plein
Dan roepen ze me na

Willempie waar ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.
Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul