Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon

Uit de kampen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang

Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen
Ik kan niet leven met die stilte om me heen

Waar ik met een klok
En glas in lood
En van het slechtste nummer ooit en
Het land waar niemand zich laat gaan

Behalve als we winnen
Dan breekt acuut de passie los
Dan blijft geen mens meer binnen
Het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben