Willem met de waterpomptang
Want
Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen

Dan staat-ie al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van nuchterheid

Met z'n allen zingen wij nu samen
Als één oranje koor
Met z'n allen op het station
Ze werd gered door een wonder

Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de zweep het klappen kent

Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang