Geen stuiver in je oren
Als je maar kikt 't
Is
Willem die het milieu verpesten,

Moeten met de waterpomptang
Want
Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen

Dan staat-ie al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben

Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men

Land vol herinnering
Waar ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de nacht
Ik wijs je de haven in de elektrische stoel zit.