Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen

Soms vertel ik het de mensen thuis,
Verliezen als boete hun eigen huis.
Met de hele teringzooi d'r op en d'r aan,
En komen van vooraf aan op straat te staan.

En als die engerds het dan weer proberen,
Dan zal een afgehakte hand het wel afleren.
Bespaar me je gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat ik geboren ben, 't is jaren terug

Dat was een hele toestand, want ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de zon en de macht en we zetten d'r een beer in.
Geachte landgenoten, vanaf vandaag staat jullie nieuwe

Koning, koning willem, aan het dorp de plaats van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd