Als één oranje koor
Met z'n allen op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug

Ze nam afscheid van haar familie op het strand
Beschuit bij het ontbijt
Het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben
Op straat of op het strand

Beschuit bij het ontbijt
Het land van nuchterheid
Met z'n hacheetje, met z'n wwtje, en z'n prive, z'n ikv z'n domineetje
Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje

Ik hou van holland aan het dorp de plaats van haar familie op het plein
Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan

Ieder mens heeft een rookbom onder het jekje
Men toont een spandoek
Met een licht facistisch trekje
Men sloopt een treintje