Men heeft een rookbom onder het jekje
Men toont een spandoek
Met een licht facistisch trekje
Men sloopt een treintje

Gewoon een geintje
En slaat elkander op het plein
Dan roepen ze me na
Willempie waar ik ga of waar ik sta of waar ik ben

Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet voor de buurman
De grote vraag die blijft altijd

Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't
Land dat zorgt voor iedereen
Geen hond die van een goot weet
Met nasiballen in de muur

En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik met jou op weg ben