Morgen begint het lieve leven weer
Willempie '
K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik was niet al te vlug

En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van nuchterheid
Met z'n allen op het plein

Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan
Je belooft dat je me nooit meer wil

Hier staat u dan vanmorgen
Het is een prima vent
Die van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met

En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan klinkt het keer op keer